Kansvergrotende verbinding!

Hoe zorg ik ervoor dat mijn kind doet wat ik zeg?

Ik kwam afgelopen week dit ontzettend boeiend filmpje tegen van de universiteit van Leuven. Zij hebben onderzocht hoe je kinderen/jongeren kunt motiveren. Hoewel je naar mijn idee niemand kunt motiveren kun je wel de rand voorwaarden creëren zodat de kinderen/jongeren gemotiveerd kunnen raken.

Volgens de universiteit van Leuven is het als ouder belangrijk om tegemoet te komen aan drie universele behoeftes van kinderen/jongeren! Deze behoeftes zijn:

Autonomie, Verbondenheid en Competentie!

Autonomie en verbondenheid komt veel terug in de huidige literatuur, overigens ook in de boeken voor leidinggevende. Bas Kodden noemt leidingeven zelfs “omgekeerd opvoeden” Een paar voorbeelden: volgens Hans van der Loo in zijn boek Energy Boost is autonomie: “de mate waarin je dingen doet omdat je ze wilt doen en niet omdat je ze moet doen”. Autonomie is volgens van der Loo onderdeel van het ontstekingsmechanisme dat leidt tot meer positieve eigen energie. (Er zijn overigens nog veel meer energiebronnen waaraan je kunt werken) Arjen Banach heeft het in zijn boek “organisatievide” bij autonomie over autonomie beperkende factoren: regels, routine en alleen..

Tijdens de begeleiding met de kinderen/jongeren ben ik mezelf constant bewust dat er deze behoeftes zijn. Daarbij is de rol die je kiest erg belangrijk. Je rol verandert namelijk naar mate de kinderen/jongeren ouder worden en neemt andere vormen aan. Hoe ouder het kind, hoe meer de managing-taak afneemt en die van adviseur toeneemt. En naarmate ze ouder worden neemt ook de behoefte aan meer autonomie toe. (naar het Tienerbrein van Jelle Jolles) Hierbij komen de beperkende factoren van Arjen Banach terug. De regels en routines die er in de loop van de tijd ontstaan zijn worden langzaam aan beperkend. Om meer verbinding te maken is het belangrijk de regels en routines bespreekbaar te maken, verander de regels en doorbreek routines. Het derde punt (alleen) van Banach komt terug in verbinding! De universiteit van Leuven noemt dit verbondenheid. Ondanks dat het met dat de kinderen/jongeren meer en meer autonomie zoeken en meer afstand van je gaan nemen, neemt de behoefte aan verbondenheid zeker niet af. En dan kom ik op het laatste punt: competentie, “aantoonbare kenmerken en vaardigheden die het uitvoeren van een taak mogelijk maken en de efficiëntie verbeteren”. Twijfel over het wel of niet kunnen zie ik mijn werk ontzettend veel terug. Onzekerheid speelt tijdens het volwassen worden namelijk een grote rol, kan ik het wel, wie ben ik, wat vinden de anderen van mij.. Hier kunnen we grote stappen in maken en omm hier aan te werken zoeken we samen de stretchzone of paniek zone op (Arjen Banach).

Opvoeden en werken met kinderen/jongeren is lastig en gaat met vallen en opstaan, zeker in de huidige snel veranderende wereld. Bewustwording van deze drie behoeftes en van jou handelen is daarom ontzettend belangrijk! Doe het vooral niet alleen en wil je daarbij hulp neem vooral contact om te kijken wat ik voor jullie zou kunnen betekenen. Of bestel mijn boek hier

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *